Η ΓΡΙΠΗ ΤΩΝ ΧΟΙΡΩΝ του αντωνη ζαχαρακη

Μεριδα γουρουνοπουλο ψημενο εις τη σχαρα ηταν παντα του καθενος η πιο τρανη λαχταρα.

Γιατι μια τετοια νοστιμια σαν την εσυναντουσες την ετρωγες σαν γλυκισμα και την γλυκομασουσες.Το λιπος της σε ευφραινε και σε ικανοποιουσε σε χορταινε, σε στηριζε και σε ευχαριστουσε.

Προπαντων να’χες διπλα σου κρασι ενα μπουκαλι και να φωναζεις, διπλα σου, κοντα σου να’ ρθουν κι αλλοι.Παιρναν κι αυτοι ,για φαγωμα την γουρουνομεριδα και καθε τοσο σουγκριζαν και ελεγαν εβιβα.

Σιγα σιγα εφουντωνε το κεφι, το μερακι κι ελεγε ο καθενας τους κι ενα μαντιναδακι.Τσι μερακληδες του ντουνια, θεε μου ξεμισευσε τσι, κρασι με γουρουνοπουλο κερνα και ποτιζε τσι.

Δυσκολα χρονια ηρθανε και ασχημα ηρθαν νεα, πως ειναι επικινδυνη η γουρουνοπαρεα.Οι χοιροι αρρωστησανε, τους επιασε η γριππη κι απ’ το τραπεζι τωρα πια ο χοιρος θα μας λειπει.Γιατι κανει πια δεν τολμα ,γουρουνοπουλο να φαει μηπως τη γριπη κολληθει και στους γιατρους να παει.Ετσι ,εις τα φαγαδικα,κρεας χοιρου δεν βρισκεις γιατι φοβασαι να το φας, μηπως και αρρωστησεις.Εχαθηκαν τα χοιρινα κι απ’τα κρεοπωλεια και δεν τα ταξιδευουνε, σαν πρωτα με τα πλοια.

Οι χοιροτροφοι θλιβονται γιατι κακο τους βρηκε σε οικονομικο αδιεξοδο καθενας τους εμπηκε.Φιλοι εις τα σοβαρα σκεφθειτε το και παλι και βαλτε το στ’ αληθινα μεσα ει το κεφαλι, πως ειναι πολυ ασχημα εις το γιατρο να παει, για να καμει το κεφι του, γουρουνοπουλο να φαει.Κανετε λιγη υπομονη ,μπορα ναι, θα περασει και στο τραπεζι γρηγορα κι ακινδυνα θα φτασει.

Πριν τρια χρονια εγινε το ιδιο με τις κοτες και καναμε μικρη αποχη,λιγο καιρο και τοτε.Η γριπη τις ειχε και αυτες λιγο καιρο προσβαλει κι επρεπε να σταθεις μακρια, λιγο  καιρο και παλι. Δεν θελω γω κοτοπουλο γιατι θα αρρωστησω υπαρχουν αλλα κρεατα ,θα το περιφρονησω.Καποτε εγιναν καλα κι ολοι τα προτιμουνε.

Το ιδιο και τωρα οι χοιροι μας θα’ ρθουνε στα αλα τους και θα τους προτιμουμενε, πινοντας στην υγεια τους.