ΓΙΑ ΓΕΛΙΑ

ΓΙΑ  ΑΛΛΑΓΗ  ΚΛΙΜΑΤΟΣ

Ουλα ντα βασανα τ’αντρούς, του μαυροκακορίκη,

ειναι για μια δακαματέ τ’ ΑΔΑΜ σ’ενα φιρικι.

 

Το λαθος το ‘καμεν ο Θιός με τη δημιουργια,

γιατι’ πρεπε με τον ΑΔΑΜ να βαλει και τελεια.

 

Σαν ει’ ο Θιο πως ειχε αποτυχια

δεν εξανασχοληθηκε με την δημιουργια.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Α, που ειμασταν , ναι ναι στα θεωτικα. Η γιαγια λοιπον ηταν θεουσα, ειχε δικο της στασιδι στην εκκλησια των Αγ.Αναργυρων και καθε κυριακη που με περιμενε κοντευε να της στριψει ο λαιμος με το να γυριζει να κοιταει την πορτα ,να δει αν ερχομαι.Τι να κανω λοιπον με βαρια καρδια καθε κυριακη εκκλησιαζομουν.Δεν μπορω να πω ειχα μαθει ολη τη λειτουργεια απ’εξω, και ειναι κατι που θυμαμαι καλα, γιατι οτι μαθεις στην παιδικη σου ηλικια δεν το ξεχνας.

Η καλη μου η γιαγια ο κερβερος δηλαδη των παιδικων μου χρονων και σκεψεων ,ειχε πολλα κουσουρια επι του θεματος, ηθελε ντε και καλα να με κουβαλαει στις ολονυκτιες,οπου πανηγυρι και ολονυκτια εμεις εκει. Εκεινο που δεν ξεχνω με τιποτα ειναι το πανηγυρι της ΑΓ.ΜΑΡΙΝΑΣ στο αστεροσκοπειο ηταν και κοντα μας φτου γαμωτο….. και η χειροτερη ολων η ολονυκτια στο ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ στο παγκρατι, και βεβαια πηγαιναμε με λεωφορειο, μου επαιρνε και μια κουβερτα και εκει στο λοφο που ηταν καποτε ,γιατι τωρα πνιγηκε απο τα πολυωρα κτιρια,μου εστρωνε τη κουβερτα και μου ελεγε κοιμησου σκασμενο…..αφου δεν μπορεις ν’αντεξεις και αμαρτανεις.Αχ!!!!! βρε γιαγια αυτες να ηταν ολες μου οι αμαρτιες.

Η γιαγια ακολουθωντας το ρευμα της εποχης πηγαινε και στον εξομολογο. Τωρα τι ελεγαν δεν ξερω και παντα ειχα την περιεργεια να μαθω. Ετσι λοιπον με πηγε και μενα να εξομολογηθω γιατι λεει εβγαζα γλωσσα στη μαμα μου. Μπηκαμε σε μια αυλη παντου αυλες, κοσμος γυναικουλες με τσεμπερια, ουρες, τι στο διαβολο εκαναν ακομη δεν μπορω να λυσω το μυστηριο . Ηταν αγνοια, μεσαιωνισμος, ψυχολογος ανευ αμοιβης, δεν ξερω. Περιμενα πολλες ωρες και τελικα μας δεχθηκε ενας γερακος καμπουρης, μονο που τον ειδα μου κοπηκαν τα ποδια, και με ρωτησε με μειληχια φωνη γιατι η ρθα, τι παει να πει γιατι ηλθα, μηπως ηξερα, δεν ηλθα μ’εφεραν. Τι εχεις κανει…. τι ναχω κανει…. για μενα τιποτα.Τελικα του ειπα για τη μαμα οτι ημουν γλωσσου και μαλλωνα , οποτε θεωρησαν οτι ειχα πεσει σε μεγαλο παραπτωμα και μου επεβαλε ενα κανωνα, 40 μετανοιες καθε βραδυ, μια μερα προσπαθησαν ν’ανταποκριθω στη ποινη, μετα λεω ας το διαβολο παλιογερε , προτιμω το πυρ το εξωτερον αλλα οχι μετανοιες δεν ξανακανω. Παει και αυτο τελειωσαμε και ετσι εγινα αμαρτωλη.

Απο τους δυο δρομους Κολωνου και Κολοκυνθου που περιεβαλαν τη γωνια Λεωνιδου και Ιασωνος γωνια περνουσε το ΤΡΑΜ , Θεε μου τι θορυβος ηταν αυτος, το τραμ εφτανε τερμα κολοκυνθου , λενορμαν , ηταν χωραφια και ο κοσμος πηγαινε και μαζευε χορτα. Εισητηριο δεν ειχαν να πληρωσουν και ολοι κρεμονταν απ’ εξω ειδικα τα παιδια. Ηταν ενα αστειο θεαμα να βλεπεις πιο πολλους εξω απο μεσα. Το τραμ εκανε σταση στο Σταθμο Λαρισσης , εκεινα τα χρονια, υπηρχε στη περιοχη, ενα μεγαλο για την εποχη καλοκαιρινο  , πως να το πω δεν θυμαμαι, νυκτερινο κεντρο τ’ ΑΣΤΕΡΙΑ, απ’ οπου ειχαν περασει ολες οι φιρμες της εποχης. Φυσικα εμεις διασκεδαζαμε με τους απεξω.

Ειχαμε και δυο σινεμα ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΜΟΝΙΑ νομιζω οτι η αρμονια υπαρχει ακομη στη Λενορμαν. Χαρα θεου οταν πηγαιναμε σινεμα.Α!!!!!! οχι μην ξεχνιωμαστε , οχι σπαταλες, με μετρο .                               ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ