ΓΙΑ ΓΕΛΙΑ

ΓΙΑ  ΑΛΛΑΓΗ  ΚΛΙΜΑΤΟΣ

Ουλα ντα βασανα τ’αντρούς, του μαυροκακορίκη,

ειναι για μια δακαματέ τ’ ΑΔΑΜ σ’ενα φιρικι.

 

Το λαθος το ‘καμεν ο Θιός με τη δημιουργια,

γιατι’ πρεπε με τον ΑΔΑΜ να βαλει και τελεια.

 

Σαν ει’ ο Θιο πως ειχε αποτυχια

δεν εξανασχοληθηκε με την δημιουργια.

Advertisements

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Α, που ειμασταν , ναι ναι στα θεωτικα. Η γιαγια λοιπον ηταν θεουσα, ειχε δικο της στασιδι στην εκκλησια των Αγ.Αναργυρων και καθε κυριακη που με περιμενε κοντευε να της στριψει ο λαιμος με το να γυριζει να κοιταει την πορτα ,να δει αν ερχομαι.Τι να κανω λοιπον με βαρια καρδια καθε κυριακη εκκλησιαζομουν.Δεν μπορω να πω ειχα μαθει ολη τη λειτουργεια απ’εξω, και ειναι κατι που θυμαμαι καλα, γιατι οτι μαθεις στην παιδικη σου ηλικια δεν το ξεχνας.

Η καλη μου η γιαγια ο κερβερος δηλαδη των παιδικων μου χρονων και σκεψεων ,ειχε πολλα κουσουρια επι του θεματος, ηθελε ντε και καλα να με κουβαλαει στις ολονυκτιες,οπου πανηγυρι και ολονυκτια εμεις εκει. Εκεινο που δεν ξεχνω με τιποτα ειναι το πανηγυρι της ΑΓ.ΜΑΡΙΝΑΣ στο αστεροσκοπειο ηταν και κοντα μας φτου γαμωτο….. και η χειροτερη ολων η ολονυκτια στο ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ στο παγκρατι, και βεβαια πηγαιναμε με λεωφορειο, μου επαιρνε και μια κουβερτα και εκει στο λοφο που ηταν καποτε ,γιατι τωρα πνιγηκε απο τα πολυωρα κτιρια,μου εστρωνε τη κουβερτα και μου ελεγε κοιμησου σκασμενο…..αφου δεν μπορεις ν’αντεξεις και αμαρτανεις.Αχ!!!!! βρε γιαγια αυτες να ηταν ολες μου οι αμαρτιες.

Η γιαγια ακολουθωντας το ρευμα της εποχης πηγαινε και στον εξομολογο. Τωρα τι ελεγαν δεν ξερω και παντα ειχα την περιεργεια να μαθω. Ετσι λοιπον με πηγε και μενα να εξομολογηθω γιατι λεει εβγαζα γλωσσα στη μαμα μου. Μπηκαμε σε μια αυλη παντου αυλες, κοσμος γυναικουλες με τσεμπερια, ουρες, τι στο διαβολο εκαναν ακομη δεν μπορω να λυσω το μυστηριο . Ηταν αγνοια, μεσαιωνισμος, ψυχολογος ανευ αμοιβης, δεν ξερω. Περιμενα πολλες ωρες και τελικα μας δεχθηκε ενας γερακος καμπουρης, μονο που τον ειδα μου κοπηκαν τα ποδια, και με ρωτησε με μειληχια φωνη γιατι η ρθα, τι παει να πει γιατι ηλθα, μηπως ηξερα, δεν ηλθα μ’εφεραν. Τι εχεις κανει…. τι ναχω κανει…. για μενα τιποτα.Τελικα του ειπα για τη μαμα οτι ημουν γλωσσου και μαλλωνα , οποτε θεωρησαν οτι ειχα πεσει σε μεγαλο παραπτωμα και μου επεβαλε ενα κανωνα, 40 μετανοιες καθε βραδυ, μια μερα προσπαθησαν ν’ανταποκριθω στη ποινη, μετα λεω ας το διαβολο παλιογερε , προτιμω το πυρ το εξωτερον αλλα οχι μετανοιες δεν ξανακανω. Παει και αυτο τελειωσαμε και ετσι εγινα αμαρτωλη.

Απο τους δυο δρομους Κολωνου και Κολοκυνθου που περιεβαλαν τη γωνια Λεωνιδου και Ιασωνος γωνια περνουσε το ΤΡΑΜ , Θεε μου τι θορυβος ηταν αυτος, το τραμ εφτανε τερμα κολοκυνθου , λενορμαν , ηταν χωραφια και ο κοσμος πηγαινε και μαζευε χορτα. Εισητηριο δεν ειχαν να πληρωσουν και ολοι κρεμονταν απ’ εξω ειδικα τα παιδια. Ηταν ενα αστειο θεαμα να βλεπεις πιο πολλους εξω απο μεσα. Το τραμ εκανε σταση στο Σταθμο Λαρισσης , εκεινα τα χρονια, υπηρχε στη περιοχη, ενα μεγαλο για την εποχη καλοκαιρινο  , πως να το πω δεν θυμαμαι, νυκτερινο κεντρο τ’ ΑΣΤΕΡΙΑ, απ’ οπου ειχαν περασει ολες οι φιρμες της εποχης. Φυσικα εμεις διασκεδαζαμε με τους απεξω.

Ειχαμε και δυο σινεμα ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΜΟΝΙΑ νομιζω οτι η αρμονια υπαρχει ακομη στη Λενορμαν. Χαρα θεου οταν πηγαιναμε σινεμα.Α!!!!!! οχι μην ξεχνιωμαστε , οχι σπαταλες, με μετρο .                               ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΝΑΠΟΛΗΣΕΩΝ

Απο το 1952  που εγκατασταθηκαμε στην γειτονια τω ν αγγελων , εκει στο τριγωνο του διαβολου, βιωσα πολλα, ηταν πραγματικο σχολειο ζωης. Οπως ειπαμε τα σπιτια ηταν ολα παλια με εσωτερικες αυλες διπατα  τα περισσοτερα,με ωραια μικρα μπαλκονια που στηριζοντουσαν σε μαρμαρινα διακοσμητικα απο καθαρο πεντελικο μαρμαρο.Μεσα σ’αυτες τις αυλες ζουσαν πολλες οικογενειες οι οποιες αναλογα την οικονομικη δυνατοτητα , σιγα τ’αυγα ολοι στο ιδιο καζανι βραζαμε φτωχεια…….καταραμενη φτωχεια……κρατουσαν 1-2 δωματια με κουζινα και καμπινε κοινοχρηστο και χρησιμοποιοησουν αντι χαρτι τουαλετας οπως εχουμε σημερα εφημεριδα.

Εμεις ειμασταν προνομοιουχοι γιατι ειχαμε ενα θειο στην αμερικη και μας εστελνε κατι δεματα και για να στειλει και κανα δολλαριο το τυλιγε σε πολλες εφημεριδες , απορουσα τοτε, μα γιατι βαζει τοσες εφημεριδες ο μπαρμπας αφου δεν ξερουμε αμερικανικα και το κακο ηταν οτι πηγαινοντας στο καμπινε αμα ηταν ελληνικα διαβαζες κιολας αλλα τα αμερικακα πως διαβολο να τα διαβασεις????Μας εστελνε και κατι πλουμιστα πουκαμισα σαν αυτα που φοραν οι ντικιντακιδες ετσι ελεγε η γιαγια μου ,»μπιτ χαζεψε ο αδελφος μου» τι μας τα στελνει αυτα??? Ο καϋμενος ομως ειχε το σκοπο του  το τυλιγμα του δολλαριου.

Στη γειτονια μας λοιπον εμενα ολες οι καλες οικογενειες του υποκοσμου, κατι Κουτουμανηδες δεν ξερω αν ηταν της οικογενειας που παντρευτηκε η Λασκαρη, και ειχαν ακριβως κατω απο το Θεατρο ΠΕΡΟΚΕ ενα υποπτο μαγαζι  ο φοβος και ο τρομος ουτε να περασουμε δεν θελαμε απο φοβο, ολα τα μαχαιρωματα και τα φονικα.Ειχαν και μια υπηρετρια φαντασου χρημα και ποιος ξερει τι θακανε η καϋμενουλα και την κουρεψαν γουλι ,για τιμωρια.

Εκτος ομως απο τα πουταναρια ολα ειχαμε και κατι αλλα περιεργα σπιτια, εκει ηταν μεσα ανδρες, πολυ ωραιοι ανδρες ,με ξυρισμενα φρυδια με κολλητα φανελλακια, αθλητικα σωματα αλλα λιγο περιεργοι για τα δικα μου ματια και την αγνοια που ειχα, η μαμα ελεγε οτι δεν κανει να ξερω και να μην περναω απ’εξω λες και θα με ετρωγαν. Παντως ειχα μεγαλη περιεργεια  και η φαντασια μου καλπαζε και επλαθα σεναρια σαν τον Φωσκολο.  Μου φαινονταν ομως ακομη πιο περιεργοι ενα ειδος ανδρων που υπηρετουσαν αυτα τα σπιτια, ακαθοριστου φιλου και με μπερδευαν.

Μεγαλωνοντας ελυσα ολες μου τις αποριες, στη σημερινη δε εποχη ειναι ειδος εν αφθονια.

Ας ειναι καλα Ο λαζοπουλος και ο Λαλαιωτης που ανακαλυψαν του Ψυρρη {σαν την αμερικη} αχ!!! μια παλιογειτονια με  δερματα κολλες που μυριζε παντου βενζινη, παπουτσαδικα, παλιατζιδικα,σκοτεινα μπακαλικα που περνουσες και σέπαιρνε η μποχα απο παστουρμαδες στα τσιγκελια, με την εκκλησια των Αγ. Αναργυρων  που διατηρουσε στασιδι η γιαγια μου η καλη και θεουσα ,και αλλοιμονο και δεν πηγαινες στην εκκλησια την κυριακη, απο τοτε φαινεται μισησα και τις εκκλησιες και τους παπαδες, και το κατηχητικο, με μια δασκαλα γεροντοκορη μια πιθαμη πανω απο το εδαφος μ’ενα ηλιθιο καπελλο ,να μας κανει μαθημα σε μια σκοτεινη εκκλησια και να μας περναει το μηνυμα της αιωνιου κολασεως ,με καζανια και διαολους με κερατα και μακριες πειρουνες που σε ανακατευαν σε καζανια με πισσα. Φτου ,φτου ,φτου κυριε…….. τι τραβηξαμε εκεινα τα μιζερα χρονια της καταπιεσης.

                           ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ                                           

ΕΥΤΡΑΠΕΛΑ ΖΩΗΣ

Μετα την αναποληση , θυμηθηκα ενα αστειο περιστατικο.

Την εποχη που μεναμε στο κεντρο της ΑΘΗΝΑΣ και μια και εμεις μεναμε στην πρωτευσουσα ,οποιος ερχοταν απο επαρχια, ΛΑΡΙΣΑ ή ΚΡΗΤΗ ερχονταν στο σπιτι μας.Κεντρο διερχομενων.Ομως ο κοσμος ηταν απλος και βολικος, δεν ειχε απαιτησεις, ενα στρωμα κατω και υπνο.

Εφτασε λοιπον απο ΡΕΘΥΜΝΟ  ενας ανηψιος μας για  να καταταγει στο ΝΑΥΤΙΚΟ. Φυσικο να μεινει σε μας.

Λεει λοιπον στη γιαγια μου η οποια ηταν λαρισαια και δεν καταλαβαινε και πολυ τα κρητικα.

Συμπεθερα εγω που θα θεσω?

Η γιαγια μου λοιπον πολυ απλα τον πηγε στον καμπινε που τοτε τα σπιτια τον ειχαν εκτος στην αυλη.

Εδω παιδακι μου θετουμε εμεις του λεει.

Συμπεθερα να θεσω σου ειπα οχι να χεσω!!!!!!!!!!!!!!!

 

Να κοιμηθει ηθελε ο ανθρωπος, αλλα οπως και τωρα για να συνεννοηθει η θεσσαλια με την κρητη θελει λεξικο.

ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΨΥΧΗΣ

Μαννουλα μου δεν τα κανονισες καλα, ηταν αναγκη να με γεννησεις στις 15-12-1949,δεν με κρατουσες λιγες μερες ακομη να μπορω να πω και γω οτι ειμαι γεννημενη τη δεκαετια του 50 και οχι του 40 με τον πολεμο.Τσ.τσ.τσ….μου εχεις δημιουργησει τελικα (θεος σχωρεστ’ τη ψυχουλα της) μεγαλο!!!!!! ψυχολογικο προβλημα!!!!!!και οχι τιποτα αλλο αλλα μου εδωσες καλα γονιδια και οπου πω την ηλικια μου, μου λεν, μα δεν σου φαινεται!!!!Φυσικα και δεν μου φαινεται, χαζη ειμαι να το δειχνω. Τωρα θα μου πεις τι σ’επιασε  και θυμηθηκες την ημερομηνια και χρονολογια γεννησης σου, οχι δεν ειναι τυχαιο, εχω ενα σκοπο.Θελω ν’αναπολησω και να μοιραστω πιθανον με νεωτερους τι εχουν δει τα ματακια μας. 

Η γενια  μας ειναι τοσο γεματη,εχει δεχθει τοσες επιρροες,τετοια παγκοσμια γεγονοτα,που απορω πως τα αφομοιωσαμε και δεν παθαμε κανα τραλαλα,να γυρναμε εξω απο το δαφνι και να ζηταμε τσιγαρα για να ξεπερασουμε τον πονο μας.Σαν χθες μου φαινεται που γεννηθηκα στο Ρεθυμνο ,σ’ενα μαιευτηριο καλο για κεινη την εποχη ,παλι καλα που δεν με γεννησε στο σπιτι ,πανω σε κανα τραπεζι και να βλεπω τωρα τις ριζες αναποδα.

Ομως της μαμας μου δεν της αρεσε η κρητη, δεν ηταν και απο κει καταγωγη ,απο μπαμπα, εκεινη ηταν Λαρισαια γεννημα θρεμα, καραγκουνα,με τη λαρισαϊκη προφορα της, πληθωρικη ομορφη,δεν την χωρουσε  το ρεθυμνο,οποτε σου λεει θα παμε ΑΘΗΝΑ ,μια και δυο τσουπ στην πρωτευουσα του ελληνικου κρατους,και που θα μεινουμε???ιδου μια ερωτηση , μα που αλλου στο κεντρο της αθηνας ,μηπως ειχε και τιποτ’αλλο ενα μεγαλο χωριο ηταν η πρωτευουσα με χωματοδρομους.

Εγκατασταθηκαμε λοιπον στο ιστορικο τριγωνο ,ομονοια ,πλατ. κουμουνδουρου,μεταξουργειο. Ειχαμε ενα παλιο αθηναϊκο διπατο σπιτι απο αυτα που τα εφαγε η αντιπαροχη και εγιναν οι κακογουστες πολυκατοικιες,της μεταπολεμικης εποχης.Α!!!!! ηταν ωραιο το σπιτι, εσωτερικη αυλη, χαγιατι με τζαμαρια ,πλυσταριο στην αυλη που ενα καζανι εβραζε και ζεσταινε νερο για ολες τις αναγκες της οικογενειας ,και μενα να κανω ματι οταν εκανε μπανιο η μανα μου για να δω πως ειναι οι μεγαλες γυναικες, και πολλα δωματια μεγαλα ψηλοταβανα. Το σπιτι δε γωνιακο Λεωνιδου και Ιασονος γωνια, δεν μπορω να πω ,αργοτερα μαζευτηκαν ολα τα πουταναρια της αθηνας εκει, ειχαμε πηξει στις μπεμπες και μπουμπουδες ,με κατι νταβατζηδες να κατι θηρια αντρες που μαζευαν τις εισπραξεις. Ασε ολες ειχαν πονεμενες ιστοριες,ολες απο χωρια και……απειρες. Δεν ξεραν τιποτα για το φονο…..στη διαδρομη τα εμαθαν.

Οι δρομοι στην αθηνα τοτε εκτος ομονοιας και συνταγματος χωματοδρομοι ,εμεις τα παιδια παιζαμε στους δρομους χωρις πολλες απαιτησεις κατι στακαμαν,κρυφτο,κυνηγητο και επειδη κρυβομασταν μεσα σε αυλες  και ενοχλουσαμε μας καταβρεχαν.

Καθε πρωϊ περνουσε ο γαλατας, ειχε ενα μεγαλο ξυλινο κονταρι περασμενο στον ωμο του και απο τις δυο μεριες κρεμονταν κατι τσιγκινα γεματα γαλα και ενα μικρο κατσαρολακι μας γεμιζε τις γαβαθες που ειχαμε εξω απο τις πορτες μας. Περνουσε και ο μαναβης με το γαϊδαρο και με τα κοφινια δεξια και αριστερα στο σαμαρι, γεματα λαχανικα εποχης, ο ψαρας,με ενα μεγαλο πλατυ καλαθι στερρεωμενο στο κεφαλι του σ’ενα στρογγυλο αγνωστου κατασκευης για μενα ενδιαμεσα κεφαλιου και καλαθιου,γεματο ψαρια με λιγο παγο και σκεπασμενα με τσουβαλι, βλεπεται ηταν το μονωτικο της εποχης, ειχε μεγαλη περασι το τσουβαλι,ο γανωτης που στιλβωνε τα μαχαιροπηρουνα που τρωγαμε μια και τοτε δεν υπηρχαν τ’ανοιξειδωτα,ενας αλλο που γυαλιζε τα χαλκινα ταψια και κατσαρολες, αυτον δεν θυμαμαι πως τον ελεγαν,  ο καρεκλας που εφτιαχνε τις ψαθες στις καρεκλες, ο παπλωματας  που ερχοταν στο σπιτι καθοταν κατω ανοιγε το παπλωμα και το στρωμα  εβγαζε τα μαλλια και τα μπαμπακια δεν ειχαμε κοκοφοινικα τοτε, τ’αεριζε  τα εξανε, και μετα ξανα μεσα και ραψιμο.Ο ακονιστης μ’ενα τροχο απο σμυριδα που ακονιζε τα μαχαιρια, ολα κατ’οικον δεν πηγαιναμε τοτε στα μαγαζια,που δεν υπηρχαν,και φυσικα τα χριστουγεννα και την πρωτοχρονια γεμιζε η ΑΘΗΝΑ γαλλοπουλες, μ’ενα κονταρι μακρυ ξυλινο ο εμπορας γυρνουσε τις γειτονιες και διαλαλλουσε το εμπορευμα, εκεινη την ωρα δε την εσφαζε και την επαιρνες, τωρα μετα απο τοσο ποδαροδρομο αν εβραζε η γαλλοπουλα αυτο ειναι αλλου παπα ευαγγελια.

Ψυγεια δεν ειχαμε ,κατι παγου ,και τον παγο παλι στο τσουβαλι τον τυλιγαμε για να μην λιωνει ευκολα.Παντως η μαμα μου ηθελε να με ταϊζει γιατι ημουν αδυνατη και θεριζε τοτε η αδενοπαθεια, λογικη λοιπον εκεινης της εποχης ,επαιρνε το πιατο και περναμε τους δρομους, εγω με τη μπουκια στο στομα και κεινη φαε……ξεκινουσαμε απο μεταξουργιο και φταναμε στο ΘΗΣΕΙΟ, οτι ετρωγα το καταναλωνα με το περπατημα.ΟΜΩς ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΜΑΜΑ ΕΤΡΩΓΑ ΟΛΟ ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ ΜΟΥ. 

Τα χρονια διαδεχονταν το ενα τ’αλλο, πηγαμε και δημοτικο σε κατι αθλια παλια σπιτια, αντε και γυμνασιο και λυκειο , οι δε εξελιξεις ραγδαιες.Απο το ραδιοφωνο που λιγα σπιτια ειχαν, περασαμε  μετα απο πολλα χρονια στην ασπρομαυρη τηλεοραση που οποιος την ειχε ηταν διακεκριμμενος πολιτης ,και ολη η γειτονια μαζευοταν στο σπιτι τους να δουν μια Ιταλιδα ουτε που θυμαμαι πως την ελαγαν, ειναι και το αλτσχαϊμερ, ηθελαν δεν ηθελαν οι ανθρωποι ειχαν ρεβεγιον καθε βραδυ.,Πηραμε σιγα σιγα ολοι τηλεορασεις, ψυγεια και κουζινες ηλεκτρικα,αυτοκινητο για τις επισημες μερες και βαζαμε ολο το σοϊ μεσα για εκδρομη στη Λουτσα ,στο Καβουρι,Λουτροπυργο, και αρχισαν και τα μπανια του λαου με τα πουλμαν ε! τοτε γυρισαμε ολες τις ακτες της αττικης.Γεωγραφηθηκαμε για τα καλα.

Και περναν τα χρονια και η γενια μας βομβαρδιζεται ,δεν τα χωραει ο νους σου,αυτοκινητα, αεροπλανα για τους πολλους και οχι για την ελιτ,καραβια συγχρονα,πυραυλους που πηγαν στο φεγγαρι, παρακολουθουσαμε ολοι την πρωτη αποστολη στο φεγγαρι με δεος, μια και παλια το ειχαμε δαιμονοποιησει ,και το κοιταγαμε τις εκλειψεις ηλιου και φεγγαριου με γυαλι μαυρισμενο απο την καπνα.,Και συνεχιζεται να δεχεται νεα πραγματα και να τα αφομοιωνει η γενια μας και να συμμετεχει και ν’απορουν οι νεωτεροι για ορισμενα που δυσκολευομαστε να τα καταννοησουμε. Αλλα οι νεωτερες γενιες δεν περασαν απο το γαϊδαρο στο διαστημοπλοιο,  ετσι ξαφνικα σαν εμας ,τα βρηκαν ετοιμα και τα δεχθηκαν.Δεν ξερω ομως τελικα αν ειμαστε ευτυχισμενοι αν ειναι ευτυχισμενα τα παιδια μας και οι μετεπειτα με ολα αυτα.Η ιστορια θα μας απαντησει. Παντως η μοναξια μας απαντα καθε μερα……..

 

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ

ΚΛΙΚ http://elet-elet.blogspot.com/2009/10/blog-post_2536.html  ΓΙΑ ΦΩΤΟhttp://elet-elet.blogspot.com/2009/10/blog-post_24.html

Σε μιση ωρα αποσταση απο την Αθηνα μπορει κανεις να επισκευφθει τον αρχαιολογικο χωρο της λευσινας, να θαυμασει ενα θαυμασιο τοπιο μα πως ηξεραν αυτοι οι αρχαιοι μας προγονοι να διαλεγουν τους τοπους ,θεα απεριοριστη στο λιμανι της ελευσινας, απεναντι στη σαλαμινα ,μεσα στο πρασινο ολος ο χωρος.Ενα κυριακατικο πρωϊνο με λιακαδιτσα ξεναγηση και καφε ειναι μια ωραια προταση διαφυγης και απολαυσης.

Η ΤΡΑΠΟΥΛΑ

Η Ντορα η δυναμικη

Δημητρης ο ωραιος

ο Παναγιωτης ο Ζορο

Αντωνης ο μοιραιος

Ειντα μπορουν να καμουνε

μια Ντορα  τρις ρηγαδες

να βρουν τη λυση αραγε

ή θα’ χουμε  καυγαδες.

Ποιος θα μοιρασει τα χαρθια

εχει τη σημασια

σημαδεμενες τραπουλες

φερνουνε τη νοθεια.

Οποιος κι αν παρει τελικα

ετουτη την παρτιδα

λεφτα  να δει στα χερια του

εχει μικρη ελπιδα.!!!!!!

 

ΤΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ

ΕΙΝ’ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΜΑς

ΕΝΑ ΠΑΛΙΟ ΠΙΘΑΡΙ

ΠΟΥ’ΧΕΙ ΜΙΑ ΤΡΥΠΑ ΧΑΜΗΛΑ

ΚΑΙ ΧΥΝΕΤΑΙ ΤΟ ΣΤΑΡΙ.

Κ

ΑΘΕ ΒΔΟΜΑΔΑ ΣΥΝΕΧΩς

ΤΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΠΛΗΘΙΑΙΝΕΙ

ΗΘΕΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΕΧΑ

ΠΩς ΔΙΑΒΟΛΟ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ.

Ο ΓΕΙΣ ΤΟ ΚΟΥΤΑΛΟΜΕΤΡΑ

ΚΑΙ ΧΑΜΗΛΟ ΤΟ ΒΓΑΖΕΙ

ΕΡΧΕΤ’ Ο ΑΛΛΟς ΥΠΟΥΡΓΟς

ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΠΛΑΣΙΑΖΕΙ.

ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΣΗ ΧΡΟΝΙΑΣ

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕ ΤΡΟΜΑΖΕΙ

ΜΕ ΤΡΥΠΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ

ΤΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΜΗ ΜΟΙΖΕΙ.

 

Η ΒΟΥΛΗ

Καλα βαδιζει το ΠΑΣΟΚ

παει τα σωστα του

και ανεβαζει στο λαο

κι αλλο τα ποσοστα του.

Δεν εχουν αλλο διγαβρε

οι Νεοδημοκρατες

παρα ποιος θαναι ο αρχηγος

και με ποιανου τις πλατες.

Το ΚΑΠΑ-ΚΑΠΑ σταθερο

ειναι σαν την πυξιδα

που δειχνει παντα το βορρα

μεσα στη καταιγιδα.

Για τσι τρακοσιους τση Βουλης

η πορτα ξανανοιγει

και ‘πομειν’ Ο γερονυμος

απ’εξω να ξανοιγει.!!!!!

 

Διγαβρες=ενοια

 

ΟΙ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ

Ειμαστε απολιτιστοι

ας το παραδεχθουμε

κι ειναι μπελί στον τροπο μας

την ωρα π’οδηγουμε.

Ειμαστε καβαλλαρηδες

στ’αμαξια και θωρουμε

στσι διαβασεις  τσι πεζους

αλλα δεν σταματουμε.

Στεκουν κοπελια βιαστικα

γεροντοι κουρασμενοι

κι εμεις περνουμ’ αδιαφοροι

ή απασχολημενοι.

Σκεφτομαστε οτι μπορει

να ειναι τα παιδια μας

η μανα μας, ο κυρης μας

ακομα κι η αφεντια μας.!!!!!!!

 

ΟΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ

Απ’ τσ’εβδομηντα εικοσι

γροικω πως θα ‘πομεινουν

οι δημοι σ’ολο το νησι

και τσ’ ανθρωπιας θα γινουν.

Αχι πως θα το παρουνε

οι δημαρχοι σωτηρες

 που τρεμουν μηπως μοιαζουνε

στο μελλον με κλητηρες.

Τι θα γεννουν οι συμβουλοι

που’ ναι το καυχημα τους

 τα μεσα ενημερωσης

να λενε τ’ ονομα τους.

Στη χωρα πουν’ οι δημαρχοι

πλια κι απο τσ’ αμανιτες

ηρθε καιρος να δωσουνε

 αξια στσι πολιτες.!!!!!!

 

ΑΠΟ ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ.