ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΝΑΠΟΛΗΣΕΩΝ

Η Ομονοια αχ!!! η Ομονοια σκουαιαρ ,τι πλατεια πολύπαθη κι αυτη, ξεκινησε ας πουμε για τα δεδομενα της εποχης καλα, ενα μαρμαρινο λευκο συντριβανι στη μεση και ανθοπωλεια γυρω-γυρω. Ελα ομως που επρεπε σαν κρατος να προκοψουμε και ν’ άναπτυχθουμε!!!!!!!

Φυσικα η αναπτυξη με την αισθητικη απεχει πολυ. Αποφασισαν λοιπον οι εκλεκτοι ως συνηθως να χαλασουν την πλατεια, και να βαλουν τι αλλο!!!! κυλιομενες σκαλες και το εκαναν , μπαχαλο ,σκαψιμο, χρονια να τελειωσει ττο εργο ,,,τι μου θυμιζει τι μου θυμιζει…..δεν μπορω να σκεφθω τιποτα, σε μας γινονται αυτα ? σε αλλο κρατος…. δεν μου ‘ρχεται τιποτα στο νου. Τελικα το εργο τελειωσε τ’ανθοπωλεια πηγαν στο Συνταγμα , οι σκαλες δουλεψαν και γω πρωτη και καλυτερη καθε μερα και ολη μερα ημουν στην ομονοια ν’ανεβοκατεβαινω με τις σκαλες.Για μας τα παιδια κατι πρωτογνωρο και για ολους τους αθηναιους πιστευω , μια και δεν διαφεραμε και πολυ απο ενα μεγαλο χωριο.

Εκτοτε η πλατεια ομονοιας εχει δεινοπαθησει και μονο πλατεια δεν ειναι, αλλα ενα εκτρωμα.

Οι δρομοι  ειχαν αρχισει ν’ασφαλτοστρωνονται , η Αθηνα να μεταμορφωνεται, πρασινο πουθενα , ζεστη και τοτε αρκετη, αλλα ο κοσμος καθοταν με καρεκλιτσες  εξω στα πεζοδρομια και εκανε ψυχοθεραπεια. Να ο πασατεμπος και ο ηλιοσπορος και κουβεντουλα.

Τα χρονια περνουν, το βιωτικο επιπεδο των ανθρωπων ανεβαινει,  τα ωραια αθηναϊκα σπιτια γκρεμιζονται και στη θεση τους σηκωνονται απαισιες πολυκατοικιες, κλουβακια με μικρα μπαλκονια αλλα οποιος μπορουσε να παρει διαμερισμα ηταν προνομιουχος, ολα με γραμματια φυσικα. Τοτε ειχαμε τα γραμματια δεν ειχαμε τα δανεια απο τραπεζες, αλλα αγιογδυτες ηταν και τοτε. Τα πορνεια εφυγαν αφου δεν υπηρχαν παλια σπιτια και πηγαν στην Ακομινατου και β.Ουγκω ,αλλη αμαρτωλη συνοικια, με νυχτερινα μαγαζια υποκοσμου, με κλαρινα γυρω απο την ομονοια ,με το Ροζικλαιρ να παιζει τσοντες και αλλα εργα , που πηγαιναν μονο ανδρες και ξεχνουσαν να βγουν. Γυρω απο την Ομονοια καμπαρε ,θεατρα, ΜΙΝΙΟΝ και ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τα μαγαζια των ονειρων για ολους.  Αιολου, Σταδιου, Ερμου  αρχισαν να γεμιζουν μαγαζια που μπορουσαν να ψωνισουν και οι καπως ανεβασμενοι.

Το ΤΡΑΜ ξηλωθηκε,  λεωφορεια ανα μια με δυο ωρες για μετακινηση, αναλογα την περιοχη που πηγαιναν.

Αλλα στο σχολειο η ποδια ποδια,ναι ναι ποδια με ασπρο γιακα και κορδελλα μπλε στο κεφαλι και ελβιελα, μπλιαχ μπλιαχ, αρωμα κοκκο σανελ. Ομως μη νομιζετε παρ’ ολο που ειμασταν χωρισμενοι σε θηλεων και αρρενων , τα βλεμματακια μας τα ριχναμε, και τους καθηγητες αν ηταν και κανα ς ομορφουλης και νεος ολο τσαχπινιες ειμασταν, και τι τσαχπινιες , βλακεις , δηθεν αταξιες να μας προσεξει και να μας κανει παρατηρηση, μεγαλο κοπλιμαν….ειχαμε να το λεμε στο διαλειμμα ειδες τι μου ειπε πως με κοιταξε….. τι να κοιταξει ο ερμος μεσα στο χαος του μπλε, ολες ιδιες ειμασταν. Κοτσιδες ή κοντα μαλλια λες και ειχαμε βγει απο ορφανοτροφειο.

ΦΛΕΡΤ α!!!! ολα κι ολα !!!!!! ηταν ωραια, μας επαιρνε ενας νεαρος απο πισω και μουρμουραγε συνεχεια, εμεις παρεες και γελακια, εμενα θελει……ε σενα θελει….. κοντευαμε να ριξουμε τα κουκκια μεχρι να καταλαβουμε ποια κοιταζει. ΕΕ!!!!! καλα το παιρναμε χαμπαρι δεν ημασταν και χαζες , στα ερωτικα……Ακομη θυμαμαι και γελαω ενα νεαρο που μας επαιρνε καθε μεσημερι που σχολουσαμε απο πισω και εκανε και μεγκλες και περνουσε και μπροστα μας, ελα οπως που ειχε και κατι σκαλακια και οπως ανεβαινε ειδαμε οτι τα παπουτσια του ειχαν τρυπες!!!!!!!! Γιατι τοτε τα σολιαζαν τα παπουτσα και μια και δυο φορες,οχι οπως τωρα που εχουμε πολλα αλλα χρωσταμε και πολλα. Επεσε πολυ στα ματια μας ακου τρυπες και θελει και φιλεναδα.!!!!!!!  Θρασος….αδελφακι μου.

                              συνεχιζεται

μη με βαρεθειτε γραφω οτι θυμαμαι.                                     

Advertisements

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Α, που ειμασταν , ναι ναι στα θεωτικα. Η γιαγια λοιπον ηταν θεουσα, ειχε δικο της στασιδι στην εκκλησια των Αγ.Αναργυρων και καθε κυριακη που με περιμενε κοντευε να της στριψει ο λαιμος με το να γυριζει να κοιταει την πορτα ,να δει αν ερχομαι.Τι να κανω λοιπον με βαρια καρδια καθε κυριακη εκκλησιαζομουν.Δεν μπορω να πω ειχα μαθει ολη τη λειτουργεια απ’εξω, και ειναι κατι που θυμαμαι καλα, γιατι οτι μαθεις στην παιδικη σου ηλικια δεν το ξεχνας.

Η καλη μου η γιαγια ο κερβερος δηλαδη των παιδικων μου χρονων και σκεψεων ,ειχε πολλα κουσουρια επι του θεματος, ηθελε ντε και καλα να με κουβαλαει στις ολονυκτιες,οπου πανηγυρι και ολονυκτια εμεις εκει. Εκεινο που δεν ξεχνω με τιποτα ειναι το πανηγυρι της ΑΓ.ΜΑΡΙΝΑΣ στο αστεροσκοπειο ηταν και κοντα μας φτου γαμωτο….. και η χειροτερη ολων η ολονυκτια στο ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ στο παγκρατι, και βεβαια πηγαιναμε με λεωφορειο, μου επαιρνε και μια κουβερτα και εκει στο λοφο που ηταν καποτε ,γιατι τωρα πνιγηκε απο τα πολυωρα κτιρια,μου εστρωνε τη κουβερτα και μου ελεγε κοιμησου σκασμενο…..αφου δεν μπορεις ν’αντεξεις και αμαρτανεις.Αχ!!!!! βρε γιαγια αυτες να ηταν ολες μου οι αμαρτιες.

Η γιαγια ακολουθωντας το ρευμα της εποχης πηγαινε και στον εξομολογο. Τωρα τι ελεγαν δεν ξερω και παντα ειχα την περιεργεια να μαθω. Ετσι λοιπον με πηγε και μενα να εξομολογηθω γιατι λεει εβγαζα γλωσσα στη μαμα μου. Μπηκαμε σε μια αυλη παντου αυλες, κοσμος γυναικουλες με τσεμπερια, ουρες, τι στο διαβολο εκαναν ακομη δεν μπορω να λυσω το μυστηριο . Ηταν αγνοια, μεσαιωνισμος, ψυχολογος ανευ αμοιβης, δεν ξερω. Περιμενα πολλες ωρες και τελικα μας δεχθηκε ενας γερακος καμπουρης, μονο που τον ειδα μου κοπηκαν τα ποδια, και με ρωτησε με μειληχια φωνη γιατι η ρθα, τι παει να πει γιατι ηλθα, μηπως ηξερα, δεν ηλθα μ’εφεραν. Τι εχεις κανει…. τι ναχω κανει…. για μενα τιποτα.Τελικα του ειπα για τη μαμα οτι ημουν γλωσσου και μαλλωνα , οποτε θεωρησαν οτι ειχα πεσει σε μεγαλο παραπτωμα και μου επεβαλε ενα κανωνα, 40 μετανοιες καθε βραδυ, μια μερα προσπαθησαν ν’ανταποκριθω στη ποινη, μετα λεω ας το διαβολο παλιογερε , προτιμω το πυρ το εξωτερον αλλα οχι μετανοιες δεν ξανακανω. Παει και αυτο τελειωσαμε και ετσι εγινα αμαρτωλη.

Απο τους δυο δρομους Κολωνου και Κολοκυνθου που περιεβαλαν τη γωνια Λεωνιδου και Ιασωνος γωνια περνουσε το ΤΡΑΜ , Θεε μου τι θορυβος ηταν αυτος, το τραμ εφτανε τερμα κολοκυνθου , λενορμαν , ηταν χωραφια και ο κοσμος πηγαινε και μαζευε χορτα. Εισητηριο δεν ειχαν να πληρωσουν και ολοι κρεμονταν απ’ εξω ειδικα τα παιδια. Ηταν ενα αστειο θεαμα να βλεπεις πιο πολλους εξω απο μεσα. Το τραμ εκανε σταση στο Σταθμο Λαρισσης , εκεινα τα χρονια, υπηρχε στη περιοχη, ενα μεγαλο για την εποχη καλοκαιρινο  , πως να το πω δεν θυμαμαι, νυκτερινο κεντρο τ’ ΑΣΤΕΡΙΑ, απ’ οπου ειχαν περασει ολες οι φιρμες της εποχης. Φυσικα εμεις διασκεδαζαμε με τους απεξω.

Ειχαμε και δυο σινεμα ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΜΟΝΙΑ νομιζω οτι η αρμονια υπαρχει ακομη στη Λενορμαν. Χαρα θεου οταν πηγαιναμε σινεμα.Α!!!!!! οχι μην ξεχνιωμαστε , οχι σπαταλες, με μετρο .                               ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ